Het leven is als een treinreis!

Het leven is als een treinreis.

Mensen stappen op en mensen stappen af.

Er zijn haltes met een gelukkig weerzien

en haltes met een droevig afscheid.

Als we geboren worden stappen we op de trein,

ontmoeten we onze ouders en denken we

dat ze de hele reis bij ons zullen blijven.

De realiteit is echter anders. Ze stappen uit op een station.

 

Ze laten ons achter in de trein, zonder hun gezelschap,

liefde en genegenheid.

Maar er stappen andere mensen in.

Mensen die tijdens de verdere reis voor ons heel belangrijk zullen zijn.

Het zijn onze broers en zussen, onze vrienden

en al die andere mooie mensen die van ons houden.

Voor sommigen is de reis een leuke uitstap.

Voor anderen is het een vervelende reis met zware bagage.

Sommigen laten, na het uitstappen, een groot heimwee achter.

Anderen stappen in en onmiddellijk weer uit en geven ons

enkel de tijd om hen slechts vluchtig te kruisen.

Soms zijn we verrast dat bepaalde medereizigers,

waarvan we houden, in een ander rijtuig gaan zitten

en ons verder alleen laten reizen.

Natuurlijk houdt niemand ons tegen om hen

in het andere rijtuig te gaan opzoeken.

Soms kunnen we echter niet naast hen gaan zitten

als die plaats al is ingenomen.

Dat is niet erg, zo is de reis nu eenmaal:

Vol dromen en verrassingen, vol ontmoetingen

en afscheid nemen, meevallers en ontgoochelingen.

Maar er is geen terugreis.

Laat ons de reis zo aangenaam mogelijk maken.

Laten we proberen onze reisgenoten te begrijpen en

laten we zoeken naar de mooiste kanten van elk van hen.

Weet dat er op elk moment van de reis,

één van onze reisgezellen ons begrip nodig kan hebben.

Ook wij kunnen op een bepaald moment behoefte hebben

aan iemand die ons begrijpt.

Het grote mysterie van de reis is,

dat we niet weten wanneer we moeten uitstappen.

We weten ook niet wanneer onze reisgezellen uitstappen.

Zelfs niet van diegene die naast ons zit.

Ikzelf? Ik denk dat ik heel droevig zal zijn als ik moet uitstappen.

Ik ben er wel zeker van.

Het afscheid nemen van alle mensen die ik ontmoet heb

in de trein. Hen achterlaten zal pijnlijk zijn.

Maar ik ben er zeker van, dat ik ooit zal aankomen

in het Centraal Station.

En dat ik hen daar terug zal zien met veel meer bagage

dan waarmee zij vertrokken zijn.

Ik zou gelukkig zijn dat ik hen meer bagage bezorgd heb.

Vrienden, laat ons er een mooie reis van maken!

Laat ons ervoor zorgen dat we mooie herinneringen achterlaten

op het moment dat we uitstappen.

Aan allen die in mijn trein zitten wens ik:

Goede Reis!!